"Mikropark" nad kieleckim zalewem

                  

      Mija prawie rok od walki mieszkańców bloków w pobliżu kieleckiego zalewu , którzy założyli nawet inicjatywę obywatelską „Zielona Klonowa” o uratowanie niewielkiej działki należącej do miasta przed sprzedażą i skazaniem na zabudowę przez jakiegoś złaknionego dewelopera. Idea szczytna, trzeba chronić zielone enklawy na terenie miasta i zagospodarowywać je, aby służyły mieszkańcom. Ale kiedy przysłowiowy „kurz opadł”, dziś ta uratowana spod pił i betoniarek działka przedstawia obraz nędzy i rozpaczy. Wytaśmowana, z mnóstwem chaszczy i samosiejek, do tego kilka połamanych i powykręcanych starych drzew a to wszystko pośród błota i śmieci. I gdzie tu ten zapał aby miejsce to przekształcić w wywalczony park? Już zabrakło? Ja wiem, że na to trzeba zgód i pieniędzy, ale skoro była tak zażarcie broniona to dlaczego ta „Zielona Klonowa” nie podejmie się dalszych działań i w ramach czynu społecznego nie ucywilizuje tej działki? I teraz miejsce to straszy swym wyglądem, nie da się tam wejść bo i po co? Aby się ubłocić i rozerwać kurtkę o gałęzie? Może jacyś menele będą mieli z niej pożytek, bo jak latem zarośnie to będzie gdzie się spokojnie napić.

    Taka moja mała refleksja do dyskusji.

Ta działka wydaje się że już stracona, pewnie inwestor będzie coś na niej budował.

 

     Oczami wyobraźni widzę tu całe rodziny na kocach z koszami jedzenia, matki z dziećmi bawiącymi się w berka w cieniu drzew i staruszków siedzących na spróchniałym pniu wspominających dawne czasy. Hmmmm ......trzeba jednak mieć niesamowitą wyobraźnię?

 

 

 

       Oczywiście inna sprawa to otoczenie zalewu, które aż się prosi o rewitalizację, ale to już temat na innego posta.

 Taras widokowy pod górą Sieniewską             
                

        Góry Świętokrzyskie zawsze słynęły ze wspaniałych widoków na okoliczne pasma górskie, malownicze szachownice pól i wioski uśpione w dolinach. Aby móc to podziwiać, wystarczyło powędrować przez niezalesione, często skaliste granie i cieszyć oczy dalekimi panoramami. Po takich widokach np. z Pasma Masłowskiego, Góry Dalni, Świniej Góry czy Rzepki pozostały już tylko stare fotografie. Na szczęście nadal są jeszcze niewielkie skrawki niezalesionych wzgórz, jak choćby góra Miedzianka, ale można je policzyć na palcach jednej ręki.  Do niedawna jedną z takich miejscówek, był specjalnie do tego zbudowany taras widokowy na zboczu góry Sieniewskiej. Ostatnio podczas wędrówki przez Pasmo Oblęgorskie odwiedziłem to miejsce po kilku latach i bardzo się rozczarowałem.       

     

 

      Obecnie pozostał tylko niewielki fragment widoku na południową i zachodnią część naszych gór, a reszta jest coraz bardziej zasłaniana przez szpaler dziko rosnących samosiejek brzozy i osiki. Jeszcze kilka lat temu, można stąd było zobaczyć Kielce i otaczające je pasma górskie. Teraz, aby to zobaczyć trzeba się wspiąć na barierkę ryzykując upadek, bądź wypuścić drona w powietrze.   

 

    Kolejną sprawą która szpeci to miejsce są postawione wielkie słupy energetyczne z transformatorem, tuż przy tarasie widokowym. Nie co za „geniusz” to zaprojektował, jakby nie można było kabli ukryć w ziemi, a trafo zlokalizować gdzieś dalej, jak to w innych miejscach bywa. No brawo za wyobraźnie, ale jak widać nie było przy tym ludzi myślących.

 

         Dodatkowo, na podeście zamontowana jest luneta do dalekich obserwacji. Pomijając już, że jest na poziomie wysokości dziecka to jeszcze….. skierowana w deskę od poręczy. To już nadaje się do teleexpresu i wyróżnienie za absurd roku gwarantowane.

 

         Nawet jeśli udałoby się „pokonać” jakoś tą deskę to i tak widoki na okolicę za dwa, trzy lata będą już tylko wspomnieniem.

 Ścieżka rowerowa przez centrum Kielc             
                  

         Pora na kolejny temat „na czasie”, związany ze ścieżką rowerową, przebiegającą wzdłuż doliny Silnicy. W lokalnych mediach znaleźć możemy informację o planowanej rewitalizacji „Doliny Silnicy” i pomyśle na przeniesienie fragmentu DDR (Droga Dla Rowerów) od ul. Sienkiewicza do Solnej na stronę wschodnią. Powiem tak – nareszcie !!! Od początku pomysł przeprowadzenia DDR przy „Promenadzie Solna” był dla mnie niezrozumiały. Po pierwsze, większość pieszych chodzi po zachodniej stronie rzeki, a po drugie to ciąg pieszy przeprowadzony wśród stolików restauracyjnych był idiotyczny. Piesi przemieszczając się z „sienkiewki” do parku, jak to się mówi - zaglądali ludziom w talerze. Zostawmy przestrzeń pod lokalami dla klientów, a asfaltową ścieżkę dla pieszych.

       Droga dla rowerów może spokojnie przebiegać po drugiej stronie rzeki, gdzie jest mniejszy ruch pieszy i sporadyczny samochodowy (do pewnego odcinka). Wystarczy tylko ustawić pionowy znak informacyjny a od strony Solnej zakaz wjazdu dla samochodów (z wyłączeniem mieszkańców posesji i pracowników lokali). 

 

         Kolejny temat który chcę poruszyć, to uciążliwy przejazd przez tunel pod rondem Herlinga- Grudzińskiego. Każdy kto korzysta z tego „labiryntu-przejazdu” wie, jakie to jest uciążliwe. Przechodzący piesi, wąskie zjazdy czy ludzie na rowerach nie znający kierunków jazdy mocno irytują. Od lat staram się przekonać o potrzebie wybudowania przejazdu pod Aleją IX Wieków Kielc, takiej na wzór jak pod ul. Ogrodową.

Swego czasu robiłem nawet pomiary i oba mosty są na podobnej wysokości.

Z nieoficjalnego źródła słyszałem, że w projekcie rewitalizacji całej „doliny Silnicy” taki przejazd ma powstać, ale czy to tak będzie, to nie wiem. Może warto wcześniej o tym pomyśleć a nie czekać na całą główną inwestycję?

        Teraz należało by się zastanowić na przyszłością, po której stronie rzeki będzie przebiegać ścieżka rowerowa, aby uniknąć kolejnej przeprawy przez koryto rzeki. Według mnie, a nie jestem fachowcem i nie znam powodu tej decyzji, przeprawa pod Ogrodową w poprzek Silnicy była dla mnie błędem. Utrudnienia z większym stanem wody i zalegającymi po burzach śmieciami/gałęziami oraz o wiele większe koszty tej inwestycji, są dla mnie nadal niezrozumiałe.

       A wystarczyło wybudować ścieżkę po stronie stawu parkowego i przeprowadzić zjazd po jednej stronie. Tu również na alejce od PZU do City Parku jest duży ruch pieszy i często jadąc rowerem trzeba bardzo uważać. Ja wiem, ze zaraz będzie larum o „betonowaniu parku”, ale można to zrobić „ekologicznie” nawierzchnią ze żwirku a bezpieczeństwo i wygoda jazdy nam się opłaci. Może warto się nad tym jeszcze zastanowić?

      Warto również pomyśleć o polderach zalewowych, aby po remoncie tego ciągu pieszo-rowerowego znów nie zamienił się w jezioro jak to bywa po większych opadach.

 

        Na koniec dochodzi stan ścieżki wzdłuż Silnicy (połatana nawierzchnia, brak oddzielenia od pieszych i wstawka z kostki), czy skandaliczna nawierzchnia alejek nad kieleckim zalewem, to już temat na odrębny post